Poradniki dla Maca

macOS nie pozwala ustawić innej głośności dla każdej aplikacji – jest tylko jedna głośność systemowa. Tuno dodaje suwak głośności dla każdej aplikacji odtwarzającej dźwięk, bezpośrednio na pasku menu, i go zapamiętuje.

Monitory i telewizory podłączone przez HDMI lub DisplayPort nie przyjmują poleceń głośności z macOS, dlatego klawisze głośności pokazują symbol „nieobsługiwane”. Tuno dodaje programową regulację głośności dla tych urządzeń i przywraca działanie klawiszy głośności.

macOS nie ma korektora działającego na cały dźwięk. Tuno dodaje 10-pasmowy korektor, który kształtuje wszystko, co odtwarza Mac – muzykę, filmy, gry i rozmowy – z 13 ustawieniami wstępnymi i Twoimi własnymi.

macOS kończy się na 100%. Tuno może wzmocnić głośność aplikacji do 150% lub 200%, dzięki czemu ciche filmy, podcasty i rozmowy są lepiej słyszalne z głośników MacBooka.

W przeciwieństwie do iPhone’a macOS nie ma limitu głośności. Tuno pozwala ustawić maksymalny poziom dla każdego urządzenia wyjściowego, np. 70% dla słuchawek, i nie dopuszcza do jego przekroczenia.

Tuno pozwala przełączać urządzenie wyjściowe skrótem ⌃⌥O, wybierać urządzenia z paska menu, ustalić, które ma być używane, gdy podłączonych jest kilka, a nawet skierować pojedynczą aplikację do innego wyjścia.

macOS nie ma globalnego wyciszania mikrofonu. Tuno wycisza wszystkie urządzenia wejściowe skrótem ⌃⌥⇧M lub jednym kliknięciem i pokazuje czerwony mikrofon na pasku menu, dopóki wyciszenie jest włączone.

macOS odtwarza cały dźwięk przez jedno urządzenie wyjściowe. Tuno pozwala wybrać wyjście dla każdej aplikacji (np. Spotify na głośnikach, a Zoom w słuchawkach) i je zapamiętuje.

Nie, macOS nie ma wbudowanego miksera głośności. Tuno dodaje go do paska menu: każda aplikacja odtwarzająca dźwięk ma własny suwak i przycisk wyciszania, a dla każdej możesz wybrać osobne urządzenie wyjściowe.

macOS pokazuje baterię słuchawek tylko w menu Bluetooth. Tuno wyświetla w panelu na pasku menu wszystkie połączone słuchawki i głośniki Bluetooth wraz z poziomem baterii; w przypadku AirPods lewa i prawa słuchawka oraz etui są pokazywane osobno.

Cztery najbardziej znane opcje to Tuno (bezpłatne, głośność aplikacji do 200%, osobne wyjście dla aplikacji, korektor), SoundSource (płatne, najwięcej efektów audio), Background Music (bezpłatne i z otwartym źródłem, tylko głośność) oraz eqMac (bezpłatny korektor; mikser aplikacji jest w płatnej wersji Pro).

Na Macu ⌘⇥ przełącza między aplikacjami i wysuwa na pierwszy plan wszystkie okna danej aplikacji. Tuno zastępuje go przełącznikiem w stylu Windows: każde okno ma własny podgląd na żywo, a ostatnio używane są pierwsze.

Przeciągnij okno do lewej lub prawej krawędzi, aby zajęło połowę ekranu, do rogu – ćwiartkę, a do górnej krawędzi – cały ekran. Tuno pokazuje, gdzie okno się znajdzie, zanim je puścisz, i dodaje skróty dla połówek, tercji i dwóch trzecich ekranu.

macOS nie pokazuje podglądu okien w Docku. Z Tuno najechanie na aplikację w Docku pokazuje podgląd jej otwartych okien na żywo; najedź na podgląd, aby zerknąć na okno w jego miejscu, a kliknij, aby wysunąć je na pierwszy plan.

Na Macu czerwony przycisk zamyka okno, ale aplikacja nadal działa w Docku. Z Tuno zamknięcie ostatniego okna aplikacji czerwonym przyciskiem całkowicie kończy jej działanie.

macOS nie potrafi zmienić jasności większości monitorów zewnętrznych. Tuno steruje nią klawiszami jasności lub suwakiem na pasku menu: komunikuje się bezpośrednio z monitorem (DDC/CI), a gdy monitor nie reaguje, przyciemnia obraz programowo.

Tuno wyświetla wszystkie rozdzielczości obsługiwane przez monitor zewnętrzny, oznacza ostre tryby (HiDPI) i pozwala przełączać je z paska menu lub w Tuno › Wyświetlacze.

macOS ma jedno ustawienie „Naturalne przewijanie”, które dotyczy zarówno myszy, jak i gładzika. Tuno pozwala ustawić kierunek przewijania każdego z nich osobno, w pionie i w poziomie.

Myszy z kółkiem przewijają na Macu skokowo, co wydaje się szarpane w porównaniu z gładzikiem. Tuno zamienia każdy ząbek kółka w płynny ruch jak na gładziku i pozwala wybrać, jak długo trwa.

Boczne przyciski wielu myszy nic nie robią w Safari ani w Finderze na Macu. Tuno sprawia, że wszędzie działają jako Wstecz i Dalej, albo przypisuje im Mission Control, biurka, pokazywanie biurka lub kliknięcie środkowym przyciskiem.

Tuno wyświetla na ekranie krótki wskaźnik, w tym samym stylu co wskaźnik głośności, za każdym razem, gdy Caps Lock się włącza lub wyłącza oraz gdy zmienia się źródło wprowadzania klawiatury.

W Finderze ⌘X nie wycina plików. Wbudowany sposób to skopiowanie ich skrótem ⌘C i naciśnięcie ⌥⌘V, aby je przenieść. Z Tuno ⌘X i ⌘V działają tak jak w Windows.

W Finderze Enter rozpoczyna zmianę nazwy zaznaczonego pliku, a ⌘↓ lub ⌘O go otwiera. Tuno sprawia, że Enter otwiera pliki, F2 zmienia ich nazwę, a klawisz Delete przenosi je do Kosza.

Schowek Maca mieści jeden element; skopiowanie czegoś nowego go zastępuje. Tuno przechowuje 50 ostatnio skopiowanych elementów – teksty, obrazki i pliki – i otwiera je skrótem ⌘⇧V, aby każdy z nich można było ponownie wkleić.

Funkcja Nie usypiaj w Tuno zapobiega przejściu Maca i jego ekranu w stan uśpienia – na czas nieokreślony lub na wybrany czas – jednym kliknięciem lub skrótem ⌃⌥⇧U.

Strona Bateria w Tuno pokazuje maksymalną pojemność baterii MacBooka, liczbę cykli w odniesieniu do znamionowego limitu, pozostały czas pracy lub czas do pełnego naładowania oraz moc ładowarki – wszystko aktualizowane na żywo.

Większość rzeczy, których użytkownikom Windowsa brakuje na Macu, da się przywrócić: Alt-Tab między oknami, przyciąganie okien, mikser głośności, czerwony przycisk kończący aplikację, ⌘X w Finderze, otwieranie plików klawiszem Enter, boczne przyciski myszy i historię schowka. Tuno dodaje to wszystko w jednej aplikacji na pasku menu.